Model ISO/OSI i TCP/IP

Lp Model ISO/OSI Model TCP/IP
1. Warstwa fizyczna Warstwa dostępu do sieci
2. Warstwa łącza danych
3. Warstwa sieciowa Warstwa Internetu
4. Warstwa transportowa Warstwa transportowa
5. Warstwa sesji Warstwa aplikacji
6. Warstwa prezentacji
7. Warstwa aplikacji

Tanenbaum w swojej książce pt. „Sieci komputerowe” pisze, iż standard ISO/OSI nie przyjął się ze względu na wiele czynników, między innymi na datę wprowadzenia, na niedociągnięcia co do zakresu warstw, zbyt długie implementacje. Model TCP/IP ma przewagę w modelu ISO/OSI w przypadku protokołów. To ten model opisuje wszelkie protokoły takie jak http, DNS, ICMP, IP i tak dalej. Model ISO/OSI zaś jest modelem, który doskonale i szczegółowo opisuje działanie Internetu. Opracowania modelu ISO/OSI są zatem bardziej obszerne. Obydwa modele pozwoliły na wprowadzenie pewnej jednolitości i spójności przy tworzeniu nowych urządzeń i protokołów. Dzięki niemu producenci wiedzą, jak mają dostosować swoje opracowania do pracy w sieciach komputerowych. Poniżej pozwolę sobie połączyć te dwa modele, ponieważ w warunkach szkolnych jest to łatwiejsze w interpretacji i uczeniu się. Nie ma sensu na tym etapie gdybać i zastanawiać się, który model jest lepszy i który tak na prawdę funkcjonuje.

Jeżeli ktoś dobrze zna język angielski, to warto przyjrzeć się książce „Open Systems Networking: TCP/IP and OSI” autorstwa: Davida M. Piscitello oraz A. Lyman Chapina. Doskonale opisuje ona obydwa te modele.

  1. Warstwa fizyczna.

Jest to najniższa warstwa w modelu ISO/OSI. Definiuje ona wszelkie metody fizycznego przesyłu danych za pomocą konkretnych mediów transmisyjnych (definiuje napięcia, częstotliwość. Opisuje opóźnienia, zniekształcenia i zakłócenia). Jej zadaniem jest bezbłędne transmitowanie sygnałów cyfrowych pomiędzy urządzeniami sieciowymi.

Urządzenia pracujące w warstwie fizycznej: koncentrator, regenerator
Przykłady protokołów: SDH, PDH
Postać danych: bity

  1. Warstwa łącza danych.

Druga z kolei warstwa. Odpowiada głównie za detekcję/kontrolę błędów. Jej zadania ściśle związane są ze wspólnym medium do którego podłączone są wszystkie urządzenia (komunikacja pomiędzy hostami podłączonymi do tego samego medium). Jej protokoły odpowiadają za dostęp do mediów. Kolejnym jej zadaniem jest obliczanie i weryfikowanie sumy kontrolnej. Drugą warstwę można podzielić tak naprawdę na dwie podwarstwy:

LLC (logical link control) – współpraca z warstwą sieciową
MAC (media access control) – współpraca z warstwą fizyczną, kontrola dostępu do medium
Urządzenia pracujące w warstwie łącza danych: switch, bridge
Przykłady protokołów: HDLC, SDLC, ATM, IEEE 802.11 (Wi-Fi), Bluetooth, WiMAX
Postać danych: ramki

  1. Warstwa sieciowa.

Umożliwia komunikację pomiędzy hostami znajdującymi się w różnych sieciach lokalnych. Odpowiada za trasowanie (wybór najlepszej drogi docelowej) pakietów (routing). Warstwa nie gwarantuje niezawodności transmisji.

Urządzenia pracujące w warstwie sieciowej: router
Przykłady protokołów: IP, X.25
Postać danych: pakiety

  1. Warstwa transportowa.

Podstawowym zadaniem tej warstwy jest niezawodne przesyłanie danych między urządzeniami. Odpowiada za podział danych na segmenty. Odpowiada za zebranie wszystkich segmentów u odbiorcy i odpowiednie ich ułożenie.
Zawiera mechanizmy: inicjacji, utrzymania i zamykania połączenia między urządzeniami; sterowania przepływem danych; wykrywania błędów transmisji.

Przykłady protokołów: TCP, UDP
Postać danych: strumień

  1. Warstwa sesji.

Jej zadaniem jest zarządzanie komunikacją między aplikacjami działającymi na danym hoście a aplikacjami działającymi na innych hostach w sieci. Dzieje się to za sprawą zestawienia połączenia między komputerami korzystającymi z tej samej aplikacji bądź w relacji klient-serwer za pomocą odpowiedniego loginu i hasła.
Postać danych: strumień

  1. Warstwa prezentacji.

Jej zadaniem jest konwersja danych pod względem formatu i struktury w celu jednakowej interpretacji na urządzeniach wysyłających i odbierającym. Szyfrowanie, deszyfrowanie, kompresja i dekompresja danych. Dba o wspólny format danych.
Postać danych: strumień

  1. Warstwa aplikacji.

Siódma warstwa modelu ISO/OSI. Oprogramowanie z którym pracuje użytkownik. Najbliższa użytkownikowi warstwa.

Przykłady protokołów: FTP, SNMP, NetWare File Services, http, SMTP, POP.
Postać danych: strumień